YAŞANMIŞ OLAY

YAŞANMIŞ OLAY

İstanbul Hükümetinin

Harbiye Nazırı Ziya Paşa her zamanki yumuşaklığı ile;

- "Beyler.." dedi,

".. İngilizlere kafa tutamayız.

Adamların hiç şakası yok.

Daha geçen gün, bir bahane icat ederek İzmit'i tekrar

işgal ediverdiler. "

Sarı Atlas döşeli büyük oda,nezaretin ileri gelen subayları
ile doluydu.

Hürriyet ve İtilaf Partisi yanlısı olan birkaç gerici

subay dışında hepsi,Anadolu'ya geçmeyeçoktan hazır,

Ankara'nın İstanbul'da kalmalarını gerekli

gördüğü namuslu askerlerdi.Kapı açıldı , kapının boşluğu

içinde yaver göründü:

—Emrettiğiniz yüzbaşı geldi

efendim.'

—İçeri al.'

Nazır subaylara bilgi verdi:

—Az önce sözünü ettiğim talihsiz olayın faili.' Yüzbaşı

bekletmeden içeri girdi,kaygılı bakışlarla kendisini

izleyen subayların arasında hızla ilerleyerek

nazırın masası önünde durdu, selam verdi:

- ' Yüzbaşı Faruk,İstanbul. Beni emretmişsiniz.'

Uzun boylu, kumral,yakışıklı , biraz bıçkın havalı

bir subaydı.Nazır önündeki yazıya bakarak yumuşak sesle,

'Oğlum..' dedi,

'.. Dün akşam

Beyoğlu'nda, İngiliz İnzibat Subayı

Teğmen Miller'i, emre rağmen selamlamamışsın.

Doğru mu?'

—Evet, efendim, doğru.'

Nazır, dürüst subaya babacanca yol gösterdi:

- 'Herhalde görmediğin için selamlamadın,değil mi çocuğum?'

—Hayır, efendim, gördüm.'

Nazırın canı sıkıldı:

—Niye selamlamadın öyleyse? Selamlamanız için emir
verilmişti.'

—Rütbesi benden küçük olduğu için selamlamadım

Paşam.

Askerlik töresince, önce onun beni selamlaması gerekmez miydi?'

Ziya Paşa derin bir kederle ellerini açtı:

- 'Askerlik töresi mi kaldı a yavrum?

Adamlar galibiyet haklarını kullanıyorlar.

İngiliz Komutanlığı bu sabah olayı protesto etti.

Mesele çıkarılacak zaman değil.

Hemen şu müzevir teğmeni bul da özür dile.

Olayı kapatalım .'

Başıyla çıkması için izin verdi.

Ama yüzbaşı yerinden kıpırdamadı:

- 'Paşam, bir de beni

dinlemenizi rica ediyorum.'

Nazır bıkkınlıkla , 'söyle bakalım' dedi.

'Balkan savaşında teğmendim.

Çanakkale'de üsteğmen,

Suriye cephesinde yüzbaşı oldum.

Ben bu rütbeleri tek başıma savaşarak almadım.

Her rütbemde binlerce şehidin ve gazinin hakkı var.

Onların hakkını korumak namus borcumdur.

Beni affedin, özür dileyemem.'

Harbiye Nazırı bozuldu:

- 'Anlamadın galiba.

Harbiye Nazırı olarak emrediyorum. '

Yüzbaşı sükûnetle,

'Anladım; efendim' dedi,apoletlerini bir hamlede söküp

nazırın masasına bıraktı:

—Artık emrinizi dinlemek zorunda değilim!'

Selam vermeden dönüp kapıya yürüdü.

Oturan subayların,İstanbul'u tutan birkaçı dışında, hepsi saygıyla ayağa fırladı.

Hepsinin rütbesi yüzbaşıdan daha büyüktü.

Gözleri dolarak, yüzbaşıya selam durdular...

Bu Cumhuriyeti böyle subaylar kurdular.

Cumhuriyetin nasıl kurulduğunu hiç unutmayın..

Bu Cumhuriyet acıyla,üzüntüyle, kanla ve şerefle kuruldu.

Yoksa onun bunun g.tünü yalayan şerefsizlere kalsaydı nah kurulurdu.

Bugün de birçok şerefsiz; o gün bu Cumhuriyetin kuruluşunda kanını akıtan ve her türlü emeği geçen o muhteşem insanların

hakkında ileri geri konuşuyorlar